Fietsroutes Hagfors Kommun
Op het Hagfors forum vind je naast informatie over Hagfors ook tips voor de beste langlauf en mountainbike routes.
Natuurreservaten in regio Bergslagen (Oost-Värmland)
In het, geologisch gecompliceerde, oostelijk Värmland vindt men ijzererts
en andere bruikbare mineralen. De mijnen van Långban (ten noorden van
Filipstad) zijn extreem rijk aan mineralen. Met zijn meer dan 300 soorten
is dit 's werelds mineraalrijkste gebied.
Sommige soorten zijn uniek in de wereld. Bijvoorbeeld Långbanit en
Wermlandit. Vandaag de dag wordt er alleen nog maar kalksteen gewonnen
dat gebruikt wordt om de verzuring tegen te gaan. In het hele gebied
vindt men nog sporen van de vroegere mijnbouw-aktiviteiten.
De kalkrijke grond schept voorwaarden voor de bijzondere flora met
o.a. verschillende soorten orchideën. Het zeldzame en mooie venusschoentje
komt het meest voor in dit gebied.
In Bergslagen vindt men een aantal goede voorbeelden van enkele goedbewaarde
ijsrivier-delta's : Svartälvsfältet en Brattforsheden. De laatste wordt
beschouwd als een van Zweden's beste voorbeelden van een ijsrivier-delta
met zijn mooie rolsteenvelden, duinen en ravijnen.
Brattforsheden heeft veel herinneringen aan de dagen van de ijzerindustrie.
Oude spoorlijntjes, ijzerertsovens, kolenbrand-plaatsen en waterwerken
herinneren aan het voortdurend menselijk streven naar welstand. Vandaag
de dag is Brattforsheden zeer aantrekkelijk voor natuurliefhebbers die
te voet via wandelpaden het ijstijdlandschap willen beleven, naar het
het gezang van de nachtzwaluw en de veldleeuwerik willen luisteren of
van een verfrissende duik in een van de heldere meren willen genieten.
In oostelijk Värmland liggen veel veengebieden. De combinatie mos en
water zorgt voor een buitengewoon rijk vogelleven. Op dit soort mosgebieden
broeden vaak zwanen, kraanvogels en goudplevieren. Langs de randen van
sommige mosgebieden vindt men turfafgravingen. Het zijn vaak oude afgravingen
uit de 40-er jaren toen men, door de tweede wereldoorlog, gedwongen
werd over te gaan op alternatieve brandstof. De meeste veengebieden
in Värmland zijn echter ongeschikt om brandturf te winnen door de matige
kwaliteit van de turf.
De bossen in dit gebied zijn vele eeuwen gebruikt door de mensen. Overal
vindt men sporen van kolenbranderijen. Ook de intensieve houtproduktie
van de laatste decennia heeft zijn sporen achter gelaten. Er bestaan
nog slechts fragmenten van het oorspronkelijke oerbos.
De landbouw in Bergslagen is klein. De belangrijkste produkten vond
men hier in de grond, waardoor men voedsel naar het dorp kon laten komen
i.p.v. het ter plaatse te verbouwen. Het is in dit dunbevolkte gebied
dat de wolf zich vestigde vanuit Noord-Värmland. Deze keuze is begrijpelijk,
weinig mensen en veel reëen en elanden. Zelfs het aantal lynxen is,
nadat zij in 1990 een beschermde diersoort werden, gestegen.
In Bergslagen vindt U de volgende natuurreservaten :
Nr
Naam
Nr
Naam
16
Gullplatshagen, Yngen
33
Lungälvsravinerna
23
Högbergsfältet, Yngen
34
Geijersdalsmossen
25
Tibergs Udde, Långban
35
Kittelfältet
32
Lampenshålan
49
Brattfors brandfält
Natuurreservaten in Noord-Värmland
Finnskogen bestaat uit delen van de gemeenten Torsby, Hagfors en Sunne
in Zweden en een ongeveer evengroot gebied in Noorwegen.
Het boslandschap in Noord-Värmland heeft het karakter van een voorgebergte,
groots en ruig. Er zijn geen echt hoge bergen. Alle toppen zijn in de
diverse ijstijden afgeschaafd en zijn ongeveer allemaal evenhoog en
verweerd. De hoogste toppen zijn Granberget en Brånberget met toppen
van bijna 700 meter hoogte. De toppen liggen dus nog duidelijk onder
de boomgrens.
Het zuidelijkste fjällgebied van Zweden, Tandövala, ligt op een steenworp
afstand vlak over de grens met de provincie Dalarna. De bossen in dit
gebied zijn eeuwenlang geëxploiteerd, maar pas in de 60-er jaren kreeg
de bosbouw een negatieve klank bij natuurbeheer en bevolking door de
grootschaligheid.
Daarnaast hebben de naaldbossen in de 70-er jaren veel te lijden gehad
van een insektenplaag. De bossen werden toen massaal gekapt om de insekten
te bestrijden, maar ook om de economische waarden te redden die anders
verloren zouden gaan. Daarom zijn er tegenwoordig slechts fragmenten
van het oorspronkelijke oerbos over.
Ook de waterlopen zijn het slachtoffer geworden van hardhandig menselijk
ingrijpen. De meeste stroompjes en rivieren zijn ingedamd voor energie-winning
of houttransporten. Er zijn nog slechts enkele oorspronkelijke waterbiotopen
over. Naast menselijk ingrijpen is ook veel schade veroorzaakt door
de zure regen. Bij de krachtcentrales worden nu vaak zalm-trappen aangelegd
om er voor te zorgen dat deze vissen hun paaigebieden kunnen bereiken.
In Noord-Värmland vindt U de volgende natuur-reservaten :
Nr
Naam
Nr
Naam
6
Hovfjället
42
Titjärnsskogen
10
Kalvhöjden
43
Brånberget
14
Gettjärnsklätten
45
Ritamaki
19
Tiskaretjärn
46
Abbortjärnsberg
26
Fänstjärnsskogen
47
Rännberget
27
Ivana
48
Höljberget
41
Ginsbergsängen
50
Gultberget
Natuurreservaten in Midden-Värmland
De zuidelijke grens van dit gebied is de natuurlijke Norrlands-grens
(limes norrlandicus). Het is een belangrijke plant/geografische grens
die gedefiniëerd kan worden door de noordelijkste grens waarop eikenbos
kan voorkomen.
Voor wat betreft Värmland wordt dit gebied geheel gedomineerd door
naaldbossen en het landschap wordt doorsneden door lange dalen in noord-zuid
richting. Meren en landbouwgebieden bedekken de dalen die soms een aantal
kilometers breed kunnen zijn. Fryksdalen en Klarälvsdalen zijn een paar
voorbeelden van toeristisch bekende bergdalen.
Op vele plaatsen vindt men machtige berghellingen. Hun ontoegankelijkheid
maakt ze geschikt als broedplaats voor o.a. de kraai en de berguil.
Als bergbeklimmers hun verantwoordelijkheid nemen kan misschien zelfs
de pelgrimsvalk als broedende soort terugkeren naar Värmland.
Het berglandschap is niet alleen gebroken. Het is ook zeer gevariëerd
in zijn samenstelling. Vaak bestaat het landschap uit silicaat-achtige
gesteenten, maar hier en daar ook uit kalkhoudende gesteenten die zeer
goed zijn voor de flora.
Een dergelijke grondsoort is hyperit dat diep in de aardkorst wordt
gevormd en tijdens periodes van vulkanische aktiviteit door breuken
in het gesteente naar boven gedrukt wordt. Door zijn hardheid heeft
het miljoenen jaren erosie doorstaan en vormt dan ook veel van de hogere
bergen in Värmland.
Een aantal bekende hyperit-bergen zijn : Kvarnberget (midden in Karlstad),
Valserudshöjden, Torsberget, Gettjärnsklätten, Rännberget en Gartosofta.
Gewassen als perperboompje, hazelaar, leverbloempje en Christoffel-kruid
horen thuis op de hellingen van de hyperit-bergen.
De landbouwgebieden in de dalen accentueren het karakter van de bosgebieden
en geven variatie en schoonheid aan het landschap. De landbouwgeschiedenis
in grote delen van de dalen is relatief erg jong. Alle gewassen worden
daardoor, vanaf het begin van de landbouwgeschiedenis in deze gebieden,
op akkers verbouwd. Daarom zijn soortrijke weidegebieden hier vrij zeldzaam.
In Midden-Värmland vindt U de volgende natuurreservaten :
Nr
Naam
Nr
Naam
2
Perserud
28
Gillertjärn
4
Hösås
31
Pannkakan
5
Stömne
37
Gillbergasjön
8
Glaskogen
38
Edesby
12
Ulvsjömyrarna
39
Sånebyklätten
13
Bergs Klätt
41
Ginsbergsängen
22
Yttre Hedane
Natuurreservaten in regio Vänern
Het Vänern is het grootste meer van Zweden en bestaat uit twee grote
bassins, die gescheiden worden door een ondiep scherengebied. De gemiddelde
diepte van het Vänern is 35 meter. Het meer telt ongeveer 20.000 eilanden
en scheren.
Het Vänern is ongeveer 8.000 jaar geleden ontstaan na de laatste ijstijd.
Door landverhoging werd het meer afgescheiden van de Atlantische Oceean.
Sinds die tijd is het land 160 tot 230 meter hoger geworden.
Op dit moment leven er 35 verschillende soorten vis in het Vänern.
Slechts een gering aantal hiervan wordt commerciëel gevangen.
De trots van het Vänern zijn de vier verschillende zalm en öring-soorten.
De Klarälvs-zalm en -öring en de Gullspångs-zalm en öring, die allen
afstammen van de zalmen uit de Atlantische Oceaan die ongeveer 8.000
jaar geleden gevangen werden toen de verbinding tussen de Atlantische
Oceaan en het Vänern verloren ging. De oorspronkelijke zalmsoorten worden
echter met uitroeiing bedreigd. De wegen naar hun paaiplaatsen zijn
nu vaak versperd door waterkrachtcentrales. De staat en de gemeentes
werken samen om de oorspronkelijke zalm te redden.
Het Vänern is een van Värmlands grootste toeristische attrakties, maar
de scheren en stranden zijn ook zeer waardevol vanuit het oogpunt van
natuurbeheer.
De visarend is een karakteristieke vogel voor de Vänern-archipel. Men
kan hem vrijwel overal in het scherengebied zien jagen. De aalscholver,
zeemeeuwen, scholekster en soms de eidereend kompleteren het beeld van
het Vänern als binnenzee.
De rotskusten geven een goed beeld van de geologische ontwikkeling.
Het landijs heeft de rotsen tot ronde vormen geslepen en af en toe gebroken
tot rotsblokken en steile kliffen.
Enkele karakteristieke planten voor de sedimentrijke kusten zijn :
dophei en dotterbloem. De ondiepe baaien zijn vaak dichtgegroeid met
riet en verschillende soorten drijfplanten en kroos.
Baden en vissen behoren tot het leven rond het Vänern, maar het is
vaak niet eenvoudig bij het water te komen zonder boot.
In het Vänern-landschap vindt U de volgende natuurreservaten :